قبیله های دورافتاده ای که به رغم گذشت قرن ها، هنوز پابرجا هستند - وبلاگ پر زرق و برق

به گزارش وبلاگ پر زرق و برق، خبرنگاران: سرعت زندگی به اندازه ای زیاد شده که تفاوت نسل ها به دهه رسیده و متولدین یکی دو دهه گذشته، زندگی و طرز فکر متفاوتی نسبت به دیگران دارند. در نتیجه سبک زندگی، سنت ها و حتی لباس پوشیدن آدم های این روزگار، با افراد چند دهه گذشته تفاوت های بسیار زیادی پیدا نموده است.

اما جالب است بدانید در این دنیای پرسرعت و مدرن، هنوز هم قبلیه های دورافتاده ای وجود دارند که عطای تکنولوژی و پیشرفت را به لقایش بخشیده اند و در مکان های دور افتاده، بدون هیچ نشانه ای از تمدن امروزی با خوشی و صفا زندگی می نمایند. اهالی این قبیله ها لباس های سنتی و محلی می پوشند و با قدیمی ترین روش های ممکن به شکار می روند.

از آنجایی که رسم ها و زندگی این قبایل برای مردمان شهرنشین بسیار جالب و جذاب به نظر می رسد، خالی از لطف نیست اگر در ادامه برای شما از قبیله هایی بگوییم که به رغم گذشت قرن ها، هنوز هم پابرجا هستند و با رسم های و سنت های قدیمی و کهن زندگی می نمایند.

قبیله هولی ویگمن ساکن در پاپوآ در گینه نو (Huli Wigmen)

این قبیله به لحاظ جغرافیایی دقیقاً در ارتفاعات تاری در پاپوآ (Papua) در گینه نو واقع شده است و کلاه های افراد این قبیله یکی از بارزترین نشانه های آن ها است. جالب است بدانید این کلاه های عجیب و غریب از موی افراد همین قبیله بافته می گردد و به همین دلیل نیز مردان این قبیله مو های خود را بلند می نمایند تا برای خودشان کلاه ببافند یا برای بافتن کلاه، این مو ها را به دیگر اعضای قبیله بفروشند.

قبیله هولی ویگمن چیزی حدود 40 هزارنفر جمعیت دارد و از قبیله ای صحبت می کنیم که هیچ ارتباطی با دنیای خارج ندارد و کاملاً دور افتاده است. مردان این قبیله در کنار استفاده از کلاه مویی های عجیب و غریب، صورت خودشان را هم زرد می نمایند و همواره تبر به دست راه می روند. این مردان از برگ درختان برای خودشان پیش بند درست می نمایند و هدفشان از چنین ظاهر عجیب و غریبی ترساندن اعضای دیگر قبایل است. جالب اینجاست که اعضای قبیله هولی ویگمن هر از گاهی مراسم پایکوبی پرندگان را ترتیب می دهند و در این مراسم صدای پرنده های ساکن در این ناحیه را تقلید می نمایند.

ناگفته نماند قبیله جوان های قبیله هولی ویگمن رفته رفته این سنت های قدیمی را کنار می گذارند و برخی از این جوان ها لباس های غربی می پوشند. با این حساب می توان گفت اگر بزرگان قبیله برای تغییر سنت ها فکری ننمایند، به احتمال زیاد در آینده قبیله هولی ویگمن در گینه نو به شهری مدرن تبدیل خواهد شد و قرن ها سابقه و سنت های این قبیله برباد خواهد رفت.

قبیله دوگان، واقع در غرب آفریقا (Dogan)

این قبیله دقیقاً در اقتصادی (Mali) واقع در غرب آفریقا واقع شده و مرد های قبیله دوگان (Dogan) با استفاده از طناب های بسیار بلندی که از پوست درخت بائوباب (baobab) ساخته شده است از صخره های خطرناک برای جمع آوری فضولات کبوتر ها و خفاش ها بالا می روند. این فضولات به لحاظ کشاورزی، کود بسیار خوبی برای محصولات زراعی شناخته می گردد. از طرف دیگر اعضای قبیله دوگان به صنایع دستی هم علاقه دارند و محصولات دست ساز این قبیله به توریست ها فروخته می گردد.

اعضای این قبیله در نزدیک به 700 روستای کوچک در مساحتی حدود 200 کیلومتر در دامنه صخره ها در اقتصادی زندگی می نمایند و در حال حاضر دوگان چیزی حدود 400 هزار نفر بومی دارد. برای شما گفتیم که ساکنین این قبیله، ید طولایی در ساخت صنایع دستی و فروش آن ها به جهانگردان دارند، در نتیجه رابطه میان توریست ها و اعضای این قبیله باعث شده تا رفته رفته سبک زندگی این مردمان تغییر کند. از طرف دیگر ناآرامی هایی که در اقتصادی جریان دارد، تاثیز زیادی بر مراجعه توریست ها برای بازدید از این قبیله گذاشته است و در نتیجه مردم قبیله دوگان زندگی بسیار سختی را تجربه می نمایند.

قبیله چیمبو پایکوبینده های اسکلتی، واقع در گینه نو

این قبیله در ناحیه چیمبو، (Chimbu) در پاپوآ در گینه نو قرار گرفته است و همان گونه که از نام و طرز پوشش مردان این قبیله پیدا است، بدنشان را همانند اسکلت نقاشی می نمایند تا از این طریق در دل مبارزین دیگر قبیله ها ترس و وحشت ایجاد گردد. برای رسیدن به این هدف، اعضای قبیله چیمبو هر از گاهی برنامه های پایکوبی و پایکوبی ترتیب می دهند و در این مراسم با نقاشی های اسکلتی که روی بدن خود کشیده اند، مشغول به پایکوبی های عجیب و محلی می شوند تا حساب کار دست قبیله های دشمن بیاید.

قبیله چیمبو به لحاظ جغرافیایی به اندازه ای دور از دسترس قرار گرفته است که اطلاعات زیادی از این قبیله و نوع زندگی آن ها در اختیار نداریم. این قبیله در دامنه های کوهستانی با حدود 1600 تا 2400 متر ارتفاع از سطح دریا زندگی می نمایند. رسم و رسوم عجیب و پایکوبی های جالب اعضای این قبیله باعث شده تا پای جهانگردان به قبیله چیمبو باز گردد و سالانه توریست های زیادی به این منطقه مسافرت می نمایند. در نتیجه می توان گفت پایکوبینده های اسکلتی قبیله چیمبو که روزگاری پایکوبی را برای ترساندن دشمن استفاده می کردند، این روز ها از پایکوبی برای جذب توریست ها یاری می گیرند.

قبیله نانِت، واقع در سیبری

این قبلیه در یامال پِنینسولا (Yamal Peninsula) در سیبری قرار گرفته است و اعضای آنکه چیزی حدود 10هزار نفر هستند، زندگی ییلاق قشلاق مانند دارند و چیزی حدود 300 هزار راس گوزن را در هر بار ییلاق قشلاق در مساحتی برابر با 1100 کیلومتر تغییر مکان می دهند. جالب است بدانید چنین مساحتی حدود نصف کشور فرانسه است و انصافاً باید گفت ییلاق قشلا ق این قبیله با 300 هزار راس گوسفند در شرایط سرد و قطبی سیبری که دمای هوا 50 درجه سانتی گراد زیر صفر است، واقعاً کار سختی به نظر می رسد.

اعضای این قبیله با سورتمه هایی که با خون تازه گوزن متبرک شده است به دنبال یکدیگر حرکت می نمایند و گاهی اوقات قطار سورتمه های قبلیه نانِت (Nenet) به چیزی حدود 8 کیلومتر می رسد. جالب است بدانید در دهه 1970 در این منطقه از سیبری، نفت و گاز کشف شد، اما ساکنین قبلیه نانت ترجیح می دهند دشواری مهاجرت با سورتمه در هوای بسیار سرد را تحمل نمایند و سراغ استفاده از تجهیرات مدرن و وسیله های حمل و نقل امروزی نروند.

ناگفته نماند دستاورد های اخیر در این ناحیه باعث ارتباط بیشتر اعضای قبیله نانت با دنیای مدرن شده است. در نتیجه پیش بینی می گردد این قبیله در آینده سبک زندگی ییلاق قشلاق را کنار بگذارند و به جامعه ای که در یک منطقه سکونت دارد تبدیل گردد.

مردان گِلی آسارو (Asaro mud men)

واقع در گروکا در گینه نو (Asaro Mud Men)

طبق معمول قبلیه های آفریقایی، مردان این قبیله، با درست کردن ماسک های گلی و قراردادن این ماسک ها بر روی صورت خود، ترس را در دل دشمن می اندازند و طراحی این ماسک ها نیز به گونه ای انجام می گردد که این مردها، ظاهری همانند ارواح خبیث پیدا نمایند. جالب است بدانید این قبیله در مکانی بسیار دورافتاده و غیرقابل دسترس قرار گرفته است و به همین دلیل نیز تا حدود 75 سال پیش، هیچ انسان دیگری در روی این کره خاکی از وجود چنین قبیله ای خبر نداشت.

در این بین از قرار معلوم روزگار برنامه های دیگری برای مردان گِلی این قبیله در سر دارد و افزایش بازدید جهانگردان از این منطقه، این قبیله را به یک نماد ملی تبدیل نموده است.

قبیله چوپان های هیمبا در نامیبیا (Himba Herders)

این قبیله نسبتاً زندگی ییلاق قشلاقی دارد و اعضای آن در سرتاسر شمال غربی نامیبیا و جنوب آنگولا پراکنده اند. زمانی که قبیله هیمبا برای ییلاق قشلاق در حال مهاجرت نیستند، در سازه هایی که از گِل و مدفوع حیوانات ساخته شده، زندگی می نمایند و آتشی موروثی در کلبه اعضای این قبیله باید در بیست و چهار ساعت شبانه روز روشن باشد. این آتش برای ادای احترام به خدای این قبیله که موکورو (Mukuru)، نام دارد باید همواره روشن بماند.

از آنجایی که با قبیله ای چوپان سروکار داریم، ثروت اصلی اعضای این قبیله را گاو ها تشکیل می دهند و گوشت بز، یکی از اصلی ترین خوراکی های قبیله هیمبا به حساب می آید.

در حال حاضر این قبیله چیزی حدود 20 تا 30 هزار نفر جمعیت دارد و به رغم اینکه بسیاری از اعضای آن به ادامه سبک سنتی زندگی خود اصرار دارند، باز هم زندگی مردمان این قبیله از پیشرفت و توسعه دنیای مدرن دور نمانده است.

قزاق های شکارچی عقاب طلایی

واقع در مغولستان (Kazakh golden eagle hunters)

اهالی این قبیله در ناحیه بایان اولگی (Bayan-Olgii) در مغولستان سکونت دارند و همان گونه که از نام آن ها پیدا است، با یاری عقاب های طلایی، گرگ و موش خرما شکار می نمایند و با پوست این حیوانات برای خودشان لباس می دوزند. پسران این قبیله، در سن 13سالگی و زمانی که از توانایی بلندکردن یک عقاب برخوردار شدند، این کار را آغاز می نمایند. زندگی اهالی قبیله حالت ییلاق قشلاق دارد و از قرن 19 میلادی اعضای قبیله در قسمت های مختلفی در دامنه کوه های آلتای (Altai) سکونت داشته اند.

در حال حاضر چیزی حدود 100هزار نفر در این قبیله زندگی می نمایند و نزدیک به 250 عقاب طلایی نیز در اختیار دارند. زندگی شهری و مدرن باعث شده تا بسیاری از مردان و جوان ها، این قبیله را ترک نمایند و در نتیجه زن ها و دختران مجبور به شکار و انجام کار های مردانه شده اند.

قبیله بایاکا، واقع در جمهوری آفریقای مرکزی (Bayaka)

این قبیله در جنگل های بارانی جنوب غربی آفریقای مرکزی قرار گرفته است و از قبیله ای صحبت می کنیم که افراد آن باور دارند در کنار جِنگی (Jengi)، روح جنگل، زندگی می نمایند. اهالی این قبیله دانش گسترده ای در زمینه گیاهان دارویی دارند و با روش های نیاکانشان به شکار می پردازند. قبیله بایاکا نسبت به دیگر قبیله های دورافتاده ای که سراغ داریم، جمعیت بیشتری دارد و نزدیک به نیم میلیون نفر در گوشه و کنار آفریقای مرکزی تحت بیرق این قبیله زندگی می نمایند.

ناگفته نماند پراکندگی مکان زندگی اعضای این قبیله باعث شده تا پیر ها و ریش سفید های قبیله به قسمت های داخلی جنگل که دیگر اعضای قبلیه زندگی می نمایند دسترسی نداشته باشند و همین قضیه باعث شده تا سنت های قدیمی قبیله بایاکا در خطر بیافتد.

به لحاظ جغرافیایی بسیاری از زمین های این قبیله برای چوب بری و مصارف صنعتی استفاده می گردد و می توان گفت با قبیله ای طرف هستیم که سلانه سلانه به سمت نابودی پیش می رود.

منبع: redbull